KruBee Article


การเสริมสร้างชีวิตให้เป็นสุข
    การเสริมสร้างชีวิตให้เป็นสุข

         ถ้ามีใครสักคนถามว่า “ชีวิตคนเราเกิดมาเพื่ออะไร” หรือ “อะไรคือจุดมุ่งหมายของชีวิต”คำตอบของแต่ละคนคงแตกต่างกันไป เช่น เงิน คือ จุดมุ่งหมายในชีวิต ความสำเร็จ คือจุดมุ่งหมายในชีวิต มีงานทำที่มั่นคง คือจุดมุ่งหมายในชีวิต  ถ้าหากจะวิเคราะห์คำตอบทั้ง 3 ให้ดีแล้วจะพบว่า การที่คนเราต้องการมีเงินทองมากมายหรือร่ำรวย ก็เพราะว่าเมื่อมีเงินแล้วก็จะสามารถซื้อหาสิ่งที่เขาต้องการได้ตามใจปรารถนา ซื้ออาหารที่อร่อย ๆ กิน ซื้อบ้านหลังโต ๆ ซื้อรถยนต์คันงาม ๆ หรือเครื่องอำนวยความสะดวกต่าง ๆ หรือ เมื่อบุคคลมีงานทำที่มั่นคง ประสบความสำเร็จในชีวิตแล้ว ก็จะนำมาซึ่งความมั่นคงทางสังคมและจิตใจทำให้เกิดความพึงพอใจและเมื่อบุคคลรู้สึกว่าชีวิตมั่นคงและมีความพึงพอใจก็จะนำมาซึ่งความสุขในชีวิตนั่นเอง ดังนั้น จึงอาจกล่าวได้ว่า “เป้าหมายในชีวิตของทุกคนก็คือ”ความสุข” หรือการมีชีวิตที่เป็นสุขนั่นเอง

ความสุขคืออะไร
         นายแพทย์ประเวศ วะสี ได้ให้นิยาม “ความสุข” ไว้ในหนังสือ “ความสุข” (ประเวศ วะสี : 2541.)ว่า นิยามทางพุทธศาสนา “ความสุขคือการหมดไปซึ่งความทุกข์”จะพูดเรื่องความทุกข์มากกว่าความสุข ความทุกข์และ ความสุขจึงเป็นเรื่องเดียวกัน เหมือนกับความร้อนและความเย็น ความร้อนมีน้อย ความเย็นมีมาก ยกตัวอย่างเช่น เวลาเราเจ็บป่วย เจ็บคอ ไม่สบาย เราจะเป็นทุกข์ ต้องรักษาซื้อยามารับประทานหรือไปพบหมอเพื่อรักษาให้อาการเจ็บป่วยที่เป็นทุกข์นั้นหายไป เมื่อหมดความทุกข์ ก็จะทำให้ชีวิตเป็นสุข  หรืออีกนิยามหนึ่ง “ความสุขหมายถึงความมีอิสรภาพ” ความมีอิสรภาพจากความบีบคั้น หลุดพ้นจากความบีบคั้นทั้งทางร่างกาย บีบคั้นทางสังคม บีบคั้นทางจิตใจและทางปัญญา
          พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตโต : 2538 ) กล่าวว่า ความสุขของมนุษย์มีอยู่สอบแบบ คือ แบบที่หนึ่งเป็นสุขจากการได้รับ หมายถึง สุขที่เกิดจาการได้รับตอบสนองทาง หู ตา จมูก ลิ้น และกาย ที่เรียกว่าเป็นสุขจากการเสพ ความสุขแบบที่สองเป็นความสุขได้โดยลำพังตัวเอง ในจิตใจของตนเอง ไม่ต้องพึ่งพาวัตถุภายนอก หมายความว่า ถึงแม้ไม่มีวัตถุภายนอก เราก็มีความสุขได้ คือ ความสุขเกิดจากจิตใจ หรือความรู้สึกของเราเอง ความสุขที่เกิดจากการเสพนั้น ถือว่าเป็นความสุขพื้นฐานของมนุษย์ ทุกคนต้องดิ้นรนแสวงหา แต่การดิ้นรนแสวงหานั้น ถ้าดิ้นรนแสวงหาหรือเสพอย่างพอดี อยู่ในขอบเขตที่สมดุลก็จะทำให้เกิดความสุข แต่ถ้าการดิ้นรนแสวงหาบำเรอหรือเสพ จนเกินพอดี ก็จะทำให้เกิดความทุกข์ จึงมีบางคนยิ่งเสพมากขึ้นเท่าไรก็จะยิ่งแสวงหามากขึ้น ดิ้นรนมากขึ้น จนหาความสงบนิ่งไม่ได้เลย จนชีวิตสับสนวุ่นวายไปหมด หาความสงบความพอดีไม่ได้
         ความสุขที่มีลักษณะประณีตอีกลักษณะหนึ่งเป็นความสุขที่มีคุณค่า เป็นความสุขทีเกิดจากความเสียสละ หรือความสุขที่เกิดจากการให้ เช่น ความสุขใจของพ่อแม่ที่จ่ายทรัพย์ให้กับลูกหลาน ให้สตางค์ลูกหลานไปซื้อขนมหรือของเล่นที่เขาชื่นชอบ เมื่อ พ่อแม่เป็นคนให้ก็จะมีความสุข ความอิ่มใจ บางคนน้ำตาซึมเพราะความปีติดีใจ อิ่มใจที่เห็นลูกหลานมีความสุข เป็นความสุขที่เกิดจากการให้หรือการเสียสละของตนเอง
ท่านพุทธทาส กล่าวถึงความสุขว่า “ความสุขที่แท้จริงคือความสงบของจิตใจ ความสุขอยู่ที่ใจของเรา จิตใจของเรามีความยึดถือเป็นความเห็นแก่ตัว ตัวกูของกูหรือไม่ ถ้าไม่ยึดถือไม่เห็นแก่ตัว ตัวก็จะเบาสบายเป็นสุข ถ้าเห็นแก่ตัวก็เป็นทุกข์ หมดความเห็นแก่ตัวก็หมดทุกข์” ดังนั้น ความสุขและความทุกข์จึงอยู่ที่ใจ ดังบทกลอนที่ท่านได้เขียนไว้เพื่ออธิบายความหมายของความสุขและเป็นคติสอนใจว่า... ทุกข์อยู่ที่ใจมิใช่หรือ ถ้าใจถือเป็นทุกข์ไม่สุกใส ถ้าไม่ถือเป็นสุขไม่ทุกข์ใจ เราอยากได้ความทุกข์หรือสุข

 ที่มา : มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจบุรี


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

Size : 9.09 KBs
Upload : 2013-03-25 17:20:25
ติชม

กำลังแสดงหน้า 1/0
<<
1
>>

ต้องการให้คะแนนบทความนี้่ ?

0
คะแนนโหวด
สร้างโดย :


KruBee
รายละเอียด Share
สถานะ : ผู้ใช้ทั่วไป
สามัญสัมพันธ์


TECHNICRAYONG-KM © 2013


Generated 0.583407 sec.